به قلم حجتالاسلام والمسلمین احمدحسین شریفی؛ رئیس دانشگاه قم
دانشگاه در اندیشه رهبر شهید، جایگاهی راهبردی داشت. ایشان دانشگاه را نه صرفاً یک مرکز آموزشی، بلکه یکی از پایگاههای اصلی انقلاب اسلامی و کانون پرورش نخبگان و دریچه نجات کشور از آسیبها و نقصها و کمبودها میدانستند. رهبر شهید در جایی درباره اهمیت دانشگاه در نگاه امام راحل، فرمودند: «یک وقتی در دیدار جمعی از مسئولان فرهنگی کشور ایشان فرمودند: مسئله جنگ، یک امر موقت است؛ در صورتی که مسئله مهم و ماندگار و اساسی ما، دانشگاههاست.»
دانشگاه هیچگاه برای رهبر شهید و بهطور کلی برای انقلاب اسلامی، «مسئله» نبود؛ بلکه همواره «راه حل» بود. اساساً از نگاه رهبر شهید یکی از مهمترین فلسفههای وجودی دانشگاه، حل مسائل کشور و پاسخ علمی به نیازهای جامعه است.
از مهمترین انواع جهاد در اندیشه رهبر شهید، جهاد علمی، جهاد پژوهشی، جهاد فرهنگی و جهاد مبارزه با سبک زندگی غربی که دانشجویان و استادان دانشگاه را از جمله فرماندهان و افسران ارشد این میادین میدانستند. ایشان جهاد علمی را، که وظیفه بالذات دانشگاهیان است، «یکی از بزرگترین فرایض» میدانستند.
انتظار رهبر شهید از دانشگاه این بود که مرکز انسانسازی و تربیت انقلابی و اسلامی باشد. ایشان میگفتند: «دانشگاه ما باید به گونهای تجدید بنیان شود که اگر کسی وارد آن شد و نسبت به دین تقید و اهتمام و معرفتی نداشت همه آنها را پیدا کند و وقتی از دانشگاه خارج میشود بهطور کامل وابسته به دین باشد.» (۸/ ۲/ ۱۳۷۳)
رهبر شهید دانشگاه و پیشرفت علمی کشور را مصداقی آشکار از تحقق شعار «ما میتوانیم» میدانستند و همواره به دانشگاهیان میگفتند «مواظب باشند که روحیه ما میتوانیم در محیط دانشگاه از بین نرود.» (۱۹/ ۹/ ۱۳۹۲)
رهبر شهید میگفتند باید با کسانیکه میخواهند نشاط علمی را از محیط دانشگاه بگیرند و دانشجویان را به امور فرعی و شادیهای حیوانی (مثل موسیقی و اردوهای مختلط و امثال آن) مشغول کنند مبارزه کرد و نباید به آنها اجازه فعالیت داد: «آینده شما ملت عزیز در قدرت علمی است. دانشگاهها را باید جدی گرفت، کسانی تلاش و توطئه میکنند تا اصلاً در کلاسهای درس و کارگاههای تحقیق را ببندند و دانشجو را به علم و فراگیری بیرغبت کنند. با این توطئه باید مبارزه کرد.» (۲۴/ ۷/ ۱۳۸۴)
«اینکه ما بیاییم دانشجوها را به خیال خودمان برای نشاط بخشیدن به محیط دانشجویی، به اردوی مختلط ببریم یا کنسرت موسیقی در دانشگاه تشکیل بدهیم، جزو غلطترین کارها است، آنها را به گناه نباید کشاند، آنها را به سمت شکستن پردههای تقوا نباید کشاند؛ این کارها در دانشگاهها اصلاً وجهی ندارد. نباید اجازه این کارها داده بشود، اینها همان چیزهایی است که دشمنان جامعه ایرانی و جامعه مسلمان و تمدن اسلامی و دشمنان خصوص دانشجوی ایرانی، دنبال میکنند برای اینکه نگذارند از بین اینها شهریاریها درست بشوند، از بین اینها دکتر چمرانها درست بشوند.» (۲۰ تیر ۱۳۹۴)
انتهای پیام