حجتالاسلام والمسلمین احمد منصوری ماتک با تأکید بر ضرورت بازتعریف شیوههای انتقال اندیشه و سیره رهبر شهید به نسل جدید گفت: نوجوان امروز بیش از آنکه پذیرای کلیشهها باشد، تشنه حقیقت و حماسه است و باید با بهرهگیری از ظرفیتهای رسانهای نوین، روحیه حقطلبی، استقلالخواهی و استکبارستیزی او را با گفتمان رهبر شهید پیوند زد.
در شرایطی که نسل نوجوان و جوان بیش از هر زمان دیگری در معرض روایتها و پیامهای متنوع رسانهای قرار دارد، انتقال مفاهیم و اندیشههای انقلاب اسلامی نیازمند شیوههایی نو، جذاب و متناسب با زیست فرهنگی و رسانهای نسل جدید است.
در این میان، تبیین سیره و اندیشههای رهبر شهید انقلاب و پیوند آن با روحیه حقطلبی، استقلالخواهی و عدالتطلبی نوجوانان میتواند زمینهساز شکلگیری نسلی آگاه، مسئولیتپذیر و اثرگذار باشد؛ موضوعی که نقش خانواده، مدرسه و رسانه را در این مسیر بیش از پیش برجسته میکند.
در این راستا، خبرنگار ایکنا از خراسانرضوی با حجتالاسلام والمسلمین احمد منصوری ماتک، استاد حوزه و دانشگاه و کارشناس فرق و ادیان، در خصوص راهکارهای جهادی برای گره زدن روحیه استکبارستیزی فطری رهبر شهید با رستاخیز فکری نسل جدید گفتوگویی کرده است که در مشروح آنرا ادامه میخوانیم:
کلیدیترین راهکار، رمزگشایی از اصالت حقطلبی نوجوان و پیوندزدن آن با سیره حماسی و بیپیرایه رهبر شهید است. نوجوان امروز ذاتاً استقلالطلب است، از زورگویی بیزار است و شیفته صداقت؛ مکتب رهبر شهید نیز دقیقاً بر پایه نفی تحقیر ملتها و ایستادگی فطری در برابر قدرتهای پوشالی بنا شده است.
بنابراین، ما نیازمند یک انقلاب در فرم رسانهای هستیم و باید از موضع توصیفهای خشک اداری عبور کرده و به سمت تصویرسازی حماسه تمدنی هجرت کنیم؛ چراکه وقتی شجاعت واقعی و صدق رهبر شهید پدیدار شود، مردی که تمام هستی، آبرو و جانش را در راه عقیدهاش به میدان آورد، مغناطیس فطرت پاک نوجوان، این اصالت را جذب میکند.
راهکار عملی، تولید ریز روایتهای رسانهای خلاقانه و هوشمند مانند موشنگرافیکهای حماسی، بازیهای دیجیتال تمدنساز و روایتهای داستانی جذاب است تا نوجوان خود را یک فرمانده و بازیگر میدان تمدنی ببیند، نه یک تماشاچی منفعل تاریخی.
این مثلث تربیتی باید متوجه باشد که کارش صرفاً انتقال معلومات نیست، بلکه پرورش انسان تمدنساز با تکیه بر ریشههای فطری است. هر ضلع باید با کارکردی خلاقانه و انگیزشی وارد میدان شود؛
اول، خانواده؛ یعنی سرچشمه زلال عواطف و فضایل فطری، نباید ارزشها را بهصورت دستوری دیکته کند. کارکرد خانواده، جاری ساختن عملی عزت، حلالخواری، عدالتخواهی و مروت در زیست روزمره است. وقتی نوجوان ظلمستیزی و اصالت را در رفتار والدین لمس کند، ضمیر ناآلودهاش با مکتب رهبر شهید همنوا میشود.
آموزش و پرورش هم بهعنوان میدان مسئولیتسپاری حماسی، باید کارخانه محفوظات خشک را تعطیل کرده و به کارگاه آدمسازی و تبلور غیرت تمدنی تبدیل شود. مربیان باید با عبور از متون ملالآور، به ذهن خلاق نسل جدید اعتماد کنند و میدانهای بزرگ پرورشی، حلقههای تفکر و هدایت تشکلها را به خود نوجوان بسپارند؛ همانگونه که رهبر شهید جوانان را معجزههای انقلاب میدانست.
رسانهها نیز باید از حالت پدافندی و انفعالی خارج شوند. نقش رسانه، تصویرگری هنرمندانه و امیدآفرین از قهرمانان واقعی تمدنی است؛ رسانه باید آشکار کند که چگونه تفکر استقلالخواهانه رهبر شهید، امروز موتور پیشران دانشمندان جوان در حوزههای نانو، هستهای و هوافضاست تا غرور تمدنی را در رگهای جوان بیدار کند.
فرمول عملیاتی این است: جوان را از مخاطب تحت تهاجم، به فرمانده میدان نبرد شناختی تبدیل کنیم. جهاد تبیین با سخنرانیهای مکرر و بخشنامههای دولتی محقق نمیشود؛ این کار نیازمند فتح دلها با منطق محکم عقل و زبان تیز هنر است.
دشمن در جنگ شناختی با بمباران تحریف و دروغ میخواهد «ملت برخاسته» را ناامید، منفعل و پشیمان جلوه دهد. پادزهر این توطئه، مسلح کردن جوانان به منطق عقلانی استکبارستیزی فطری است. ما باید هستههای تبیین مسئلهمحور را با محوریت خود جوانان شکل دهیم. وقتی جوان حقطلب امروز بفهمد که دشمن تمدنی، هویت، حیا و استقلال فکری او را نشانه رفته است، غیرت انسانیاش به جوش میآید.
او با زبان نسل خودش، با پادکست، با ویدیوهای کوتاه حماسی و با گشودن گرههای ذهنی همسالانش، خط مقدم رسانهای دشمن را در هم میشکند؛ چراکه تبیین باید تهاجمی، افشاکننده و پرنشاط باشد.
ما نیازمند یک آمایش فرهنگی مجاهدانه و ساختارشکنانه در مراکز آموزشی هستیم تا اندیشهها از صفحات کتاب درسی به کف میدان زندگی نخبگانی بیایند.
احیای کرسیهای آزاداندیشی بدون لکنت یکی از این سرفصلهاست؛ چراکه دانشگاه و مدرسه باید پاتوق گفتوگوهای صریح، آتشین و حقطلبانه باشند. اندیشه رهبر شهید به قدری مستحکم و عقلانی است که از هیچ شبهه و انتقادی فرار نمیکند؛ پس باید فضایی امن فراهم کرد تا جوان گرههای ذهنی و انتقاداتش را فریاد بزند و اساتید و مربیان با منطق تمدنی، استدلال محکم و سعهصدر، او را اقناع کنند.
اردوهای راهیان پیشرفت و فناوری هم در این زمینه میتواند مؤثر عمل کند؛ چراکه باور به شعار «ما میتوانیم» پشت میز کلاس شکل نمیگیرد و باید جوان را به عمق کارخانهها، صنایع بزرگ و دستاوردهای شگفتانگیز کشور برد تا عصیان تمدنی رهبر شهید در برابر وابستگی را با چشم خود ببیند و لمس کند که این پیشرفتها، نتیجه مستقیم ایستادگی بر سر عقیده است.
سپردن زمام امور به تشکلهای خودجوش از دیگر راههای موجود است و قطعاً بودجههای فرهنگی نباید صرف همایشهای کلیشهای شود؛ بلکه باید بهعنوان پشتوانه در اختیار پروژههای علمی، فرهنگی و هنری قرار گیرد که از سوی خود دانشجو و دانشآموز برای حل مسائل کشور طراحی شدهاند. این یعنی زنده نگه داشتن روحیه جهادی رهبر شهید در گام دوم انقلاب.
بنابراین، چنانکه پیداست، مکتب رهبر شهید، حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای، یک بیانیه تاریخی منجمد در گذشته نیست؛ بلکه یک فوران آتشفشانی از غیرت، عقلانیت و حکمرانی تمدنی است و قطعاً اگر با منطق اصیل فطرت و با تکیه بر روحیه حقطلبی نسل جوان حرکت کنیم، این گفتمان نهتنها مستمر میماند، بلکه بهعنوان یک جریان تحرکآفرین، نظم نوین جهانی را به سمت تمدن بزرگ اسلامی پیش خواهد برد.
انتهای پیام