کد خبر: ۴۳۱۳۰۱۰

تاریخ: ۰۵ آبان ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۶

حضرت زینب(س) صبر و استقامت را معنا کرد

میلاد حضرت زینب کبری(س) فرصتی است تا به یاد آوریم چگونه صبر، عشق و فداکاری ایشان، الگویی الهام‌بخش برای پرستاران، خبرنگاران، معلمان و فعالان فرهنگی امروز است.

به گزارش ایکنا از لرستان، در تاریخ انسان، نام‌هایی هستند که نه تنها در عصر خود، بلکه در تمام دوران‌ها، چراغی برای انسانیت‌اند. یکی از این نام‌ها، حضرت زینب کبری(س) است که در میان شعله‌های داغ و خون، صبر و استقامت را معنا کرد.

در روزهای پرآشوب عاشورا، وقتی میدان از فریاد خالی شد و سکوت سنگین بر دشت کربلا سایه انداخت، این زینب بود که ایستاد؛ پرستار جسم‌های مجروح و دل‌های داغ‌دار شد. او با دستان لرزان اما دلی استوار، زخم‌ها را بست، کودکان را آرام کرد و زنان اسیر را دلداری داد. پرستاری برای او تنها رسیدگی به جسم نبود، بلکه پرستاری از روح و ایمان انسان‌ها بود.

قرن‌ها گذشته و هنوز، هرگاه پرستاری در دل شب بالای سر بیماری می‌ایستد، در چشمان او همان نور زینبی دیده می‌شود. آن‌گاه که لبخند مهربانش را نثار بیماری می‌کند، گویی لبخند زینب بر لبان اوست. پرستاران امروز، ادامه‌دهندگان راه زینب‌اند؛ آنان با دستانی خسته اما دل‌هایی عاشق، همان رسالت دیرین را زنده نگه می‌دارند. اما حضرت زینب(س) تنها پرستار و حامی انسان‌ها نبود؛ او پیام‌آور حقیقت عاشورا بود و در برابر ظلم و سکوت تاریخ ایستاد.

امروز، خبرنگاران، معلمان و فعالان فرهنگی، هر کدام به نحوی ادامه‌دهندگان همان راه‌اند؛ آنان با قلم، آموزش و رسانه، صدای عدالت و حقیقت را به گوش جامعه می‌رسانند. همان‌گونه که حضرت زینب(س) وقایع تلخ کربلا را ثبت و روایت کرد، نسل امروز با اطلاع‌رسانی درست و تعلیم و تربیت آگاهانه، فرهنگ مقاومت، انسانیت و امید را زنده نگه می‌دارند. پرستاری زینبانه یعنی در میانه‌ طوفان، چراغ امید را روشن نگه داشتن. یعنی تسلیم نشدن در برابر رنج. یعنی دل‌سوزاندن برای انسان، حتی وقتی خودت در میانه‌ آتش و داغی.

زینب کبری(س) با صبر خود نشان داد که پرستاری، عبادتی است میان زمین و آسمان. امروز، در هر بیمارستان و مرکز درمانی، وقتی پرستاری با مهربانی لبخند را به چهره‌ رنج‌دیده‌ای بازمی‌گرداند، تاریخ تکرار می‌شود. گویی صدای زینب از پس قرن‌ها می‌گوید: «تا انسان هست، باید پرستاری کرد؛ باید امید را زنده نگه داشت.

میلاد حضرت زینب(س) نه فقط یادآور ولادت بانویی بزرگوار، بلکه یادآور رسالتی است که از کربلا آغاز شد و تا امروز ادامه دارد؛ رسالت عشق، ایمان، خدمت به انسان و صدای حقیقت. در این روز خجسته، باید سر تعظیم در برابر همه‌ زینبیان امروز فرود آورد؛ پرستارانی که با دستانی پاک و دل‌هایی آسمانی، هر روز کربلایی دیگر را تجربه می‌کنند و پیام زینب(س) را با عمل خویش زنده نگه می‌دارند.

منابع:

۱. وحیدی صدر، مهدی. «پرستار کربلا حضرت زینب کبری (ع)». دارالبراق، ۱۳۹۸

۲. محسن‌زاده، محمدجواد. «حضرت زینب کبری(س) سردبیر رسانه عاشورا». کارگزار روابط عمومی، ۱۳۹۷

۳. اسدی، اکبر و رضایی، مهدی. «زیباترین شکیب: زندگانی حضرت زینب(س)». مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی

۴. مظاهری، علی‌اکبر. «زینب کبری(س) عقیله بنی هاشم». انتشارات سوره مهر، ۱۳۹۵