کد خبر: ۴۲۶۲۰۰۱

تاریخ: ۰۷ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۹:۳۹

مدرس حوزه علمیه:

جهاد تبیین یکی از مهم‌ترین اقدامات امام کاظم(ع) بود

حجت‌الاسلام سیدنواب موسوی با بیان اینکه امام موسی بن جعفر(ع) یک امام مبارز و مجاهد بودند که به خاطر شدت مبارزه و جهاد تبیین بارها به زندان افتاد، گفت: امام موسی بن جعفر(ع) در راستای جهاد تبیین و روشنگری کوچک‌ترین عقب‌نشینی و ضعفی از خود نشان نمی‌داد.

به گزارش ایکنا از لرستان، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدنواب موسوی، مدرس حوزه علمیه امروز، هفتم بهمن‌ماه در مراسم عزاداری حضرت امام موسی کاظم(ع) در جمع عزاداران هیئت مساکین‌الزهرا(س) مسجدالاقصی خرم‌‎آباد در رابطه با جلوه‌های جهاد تبیین توسط امام موسی بن جعفر(ع)، گفت: شرایط زمان امام موسی بن جعفر(ع) شرایط بسیار پیچیده‌ای بود و دوره زندگی این امام همام یک دوران بسیار حساس در دوران زندگی اهل‌بیت(ع) است.

وی با بیان اینکه گاهی اوقات نگاه ما به برخی از امامان معصوم(ع) به ویژه امام موسی بن جعفر(ع) یک نگاه ساده است، افزود: برخی گمان می‌کنند امام موسی بن جعفر(ع) یک امام منزوی بوده که سال‌های زیادی را در زندان به سر برده است و برخی نیز بر این باور هستند که این امام همام فقط در زندان و در غُل و زنجیر بوده و سر بر سجاده داشته، در حالی که امام موسی بن جعفر(ع) یک امام مبارز و مجاهد بودند که از شدت مبارزه و جهاد او را زندانی کردند.

موسوی با اشاره به اینکه حضرت امام موسی کاظم(ع) ملقب به کاظم و باب‌الحوائج هفتمین امام شیعیان دوازده‌ امامی است که در استان لرستان مردم ارادت ویژه‌ای نسبت به ایشان دارند چراکه ذریه و سادات منتسب به امام موسی بن جعفر(ع) در لرستان زیاد هستند، ادامه داد: دوران ۳۵ ساله امامت امام موسی‌کاظم(ع) با خلافت منصور، هادی، مهدی و هارون عباسی همزمان بود. ایشان چندین بار توسط مهدی و هارون عباسی زندانی شدند و در سال ۱۸۳ قمری در زندان سِندی بن شاهک به شهادت رسیدند.

این مدرس حوزه علمیه اضافه کرد: امام موسی بن جعفر(ع) یک امام راحت‌طلب و گوشه‌گیر نبودند بلکه ایشان نه تنها در زمینه تربیت شاگردان و نقل احادیث فعالیت بسیار گسترده‌ای داشتند، بلکه در عرصه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی نیز جهاد تبیین و روشنگری داشتند.

وی ادامه داد: یکی از روش‌های مبارزاتی امام موسی بن جعفر(ع) که رهبر معظم انقلاب نیز اخیراً در دیدار با مداحان به آن اشاره داشتند، بحث جهاد تبیین بود. ما وقتی سیره امام موسی‌کاظم(ع) را مطالعه می‌کنیم، جهاد تبیین را به وضوح در سیره این امام همام متوجه می‎‌شویم.

موسوی با بیان اینکه امام موسی بن جعفر(ع) در هر موقعیت، فرصت و شرایطی که احساس می‌کرد جامعه دارد به سمت فراموشی نسبت به امام علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) جهاد تبیین می‌کرد، گفت: زمخشری می‌گوید: هارون‌الرشید به امام موسی بن جعفر(ع) گفت: یا اباالحسن! حد و مرز فدک را مشخص کن تا آن را به شما برگردانم. حضرت از این کار ابا کرد، تا اینکه هارون اصرار ورزید، آنگاه امام(ع) فرمود: «من حد و مرز واقعی آن را مشخص می‌کنم. اگر این کار را بکنم تو آن را برنمی‌گردانی!» هارون گفت: مگر حدود آن کجاست! به حق جدت مشخص کن. پس امام(ع) فرمود: «مرز اولش تا عدن است». در این هنگام رنگ هارون تغییر کرد، گفت: ادامه بده فرمود: «مرز دومش سمرقند است»، با شنیدن این حرف چهره‌اش تاریک شد. امام(ع) فرمود: «مرز سومش آفریقاست»، رنگش سیاه شد، گفت: ادامه بده. امام فرمود: «مرز چهارمش تا خزر و ارمنستان است». این‌ جا بود که هارون گفت: بفرما جای من بنشین! بنابراین، چیزی برای ما باقی نمی‌ماند! امام(ع) فرمود: «به تو گفتم اگر حد فدک را مشخص کنم، تو آن‌ را به ما باز پس نمی‌دهی. از این‌ جا بود که هارون تصمیم به قتل حضرت گرفت».

وی با بیان اینکه در واقع ترسیم حد و مرز «فدک» از جانب امام کاظم(ع) توجه دادن مردم و خلیفه وقت به حق و حقوق غصب شده امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س) بود، به موضع‌گیری امام کاظم(ع) در مقابل هارون‌الرشید اشاره کرد و افزود: با آنکه هارون مشهور به زورگویی، جباریت، قساوت قلب و دشمنی، به ویژه با علوی‌ها بود، در عین حال در تاریخ شاهدیم که امام کاظم(ع) هیچ اهمیتی برای هارون قایل نبود و هیچ ترس و هراسی از وی نداشت و در مقابل هارون در نهایت عزت و شجاعت می‌ایستاد و در راستای مسئولیتش کوچک‌ترین عقب‌نشینی و ضعفی از خود نشان نمی‌داد.

این کارشناس مذهبی اضافه کرد: خطیب بغدادی در کتاب تاریخ خود نقل می‌کند که هارون الرشید به حج و به زیارت مرقد پیامبراکرم(ص) آمد. عده‌اى از قریش و سران قبایل و نیز موسى بن جعفر(ع) با وى همراه بودند. چون هارون به مزار پیامبر(ص) رسید، گفت: سلام بر تو اى رسول خدا! اى پسر عمویم! وى می‌خواست با این عبارت به اطرافیان فخر بفروشد. در این هنگام موسى بن جعفر(ع) به قبر پیامبر(ص) نزدیک شد و گفت: «سلام بر تو اى پدر»! چهره‌ رشید دگرگون شد و گفت: اى ابوالحسن! افتخار حقیقى همین است.