کد خبر: ۴۲۵۱۶۸۰

تاریخ: ۱۲ آذر ۱۴۰۳ - ۱۰:۲۱

جایگاه «صلح در فلسفه» در دانشگاه لرستان بررسی شد

به مناسبت هفته پژوهش و فناوری در راستای مسئولیت اجتماعی دانشگاه، کرسی علمی ترویجی با عنوان «صلح در فلسفه» روز گذشته، 11 آذرماه در دانشگاه لرستان برگزار و این موضوع مورد بررسی قرار گرفت.

به گزارش ایکنا به نقل از روابط عمومی دانشگاه لرستان، به مناسبت هفته پژوهش و فناوری در راستای مسئولیت اجتماعی دانشگاه، کرسی علمی ترویجی با عنوان صلح در فلسفه، آموزش، آموزش زبان، مروری بر دیدگاه یوهان گالتونگ، مارتین بوبر، و نل نادینگز را با ارائه اکرم رمضان‌زاده، دانشیار آموزش زبان انگلیسی از سوی معاونت پژوهشی و فناوری دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه لرستان روز گذشته، ۱۱ آذرماه در سالن شهید میربهرسی دانشگاه لرستان برگزار شد.

منصوره امیری، عضو هیئت‌ علمی گروه زبان انگلیسی و نسرین فتاحی، عضو هیئت‌ علمی گروه معارف و فلسفه اسلامی دانشگاه لرستان از ناقدان این کرسی علمی و ترویجی بودند.

این کرسی در ابتدا کنکاشی در فلسفه و نیز نظریه‌های آموزش داشت تا با بررسی مفهوم صلح بتواند مضامین متناظر را در بحث آموزش زبان انگلیسی بیابد. از نظر گالتونگ خشونت مستقیم نیازهای انسانی را به قصد آزار و اذیت زیر پا می‎گذارد؛ خشونت ساختاری به شکل‌هایی از خشونت اشاره دارد که ریشه در برخی ساختارها یا نهادهای اجتماعی دارد و این ساختارها از طریق محروم کردن افراد از حقوق اساسی به آنها آسیب می‌زند و در نهایت، خشونت فرهنگی نمادین است و به دو دسته پیشین مشروعیت می‌بخشد. در حقیقت او معتقد است برای ریشه‌کن کردن خشونت تنها مبارزه با خشونت در شکل ظاهری آن کافی نیست بلکه باید به لایه‌های عمیق تر رفت و اقسام دیگر خشونت را نیز از بین برد.

اما مفهوم‌سازی بوبر از صلح مبتنی بر فسلفه او از دیالوگ (همگویی) است. تعامل من و تو همگویی بین دو فرد یا گروه برابر است. برقراری دیالوگ با وجود تفاوت‌های فرهنگی این امکان را به افراد و جوامع بشری می‌دهد تا پیشینه‌های فرهنگی متفاوت یکدیگر را درک نموده و به حقوق یکدیگر به عنوان هویتی مستقل احترام بگذارند.همچون بوبر، نل نادینگز نیز صلح را در نظریه اخلاق مراقبت خود بر اساس دیالوگ تعریف می‌کند.

او به رابطه مراقبت کننده و دریافت کننده مراقبت اشاره دارد که در ابتدا باید نیازهای دریافت کننده مراقبت شناخته شود. مفهوم‌سازی بوبر از من و تو می‌تواند با برخی از زیربناهای آموزشی و نظری در آموزش زبان مرتبط باشد، از جمله اهمیت مذاکره، گفت‌وگو، تعامل و تنوع. در آموزش زبان، گفت‌وگوی بین افراد برابر از سوی گفت‌وگوی فریره مورد توجه قرار گرفت که از طریق آن افراد به طور انتقادی از تضادهای سیاسی ـ اجتماعی موجود آگاه می‌شوند، همان‌طور که با دیگران و با جهان گفت‌وگو می‌کنند، که به آنها این امکان را میدهد تا کشف کنند که چه کسی ساکت شده و چه کسی اجازه دسترسی به فرصت‌ها را دارد. از این نظر، گفت‌وگوهای بین افراد برابر در آموزش زبان انگلیسی فضایی را برای آموزش انتقادی صلح ارائه می‌دهد که هدف آن افزایش آگاهی است. در حالی‌که ممکن است شاخص‌های خشونت مستقیم در همه زمینه‌های آموزشی یکسان باشد، خشونت ساختاری در آموزش زبان از طریق تأکید بر انگلیسی استاندارد نشان داده می‌شود.

صلح در آموزش موضوعی است که در سال‌های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است، اما در بحث آموزش زبان با وجود آنکه زبان ابزار برقراری تعامل و گفتمان می‌باشد چندان مورد توجه قرار نگرفته است و ارائه چنین کرسی‌های علمی ـ ترویجی در کنار چاپ مقالات در این زمینه می‌تواند فرصت بسیار مناسبی برای ایجاد برابری و عدالت و صلح از طریق آموزش زبان انگلیسی باشد و فرصتی باشد برای عبور از برتر تصور نمودن کلان روایت فرهنگ غربی با احترام گذاردن به خرده روایت‌های غیر استاندارد و غیر غربی که به معنی بومی‌سازی آموزش زبان انگلیسی می‌باشد.

در پایان این کرسی علمی ـ ترویجی به پرسش‌های علمی ناقدان و دانشجویان پاسخ داده شد.