کد خبر: ۴۲۴۹۵۰۰

تاریخ: ۳۰ آبان ۱۴۰۳ - ۱۶:۳۶

مدرس حوزه علمیه:

حضرت فاطمه(س) پیشگام مبارزه با جریان نفاق بود

حجت‌الاسلام سیدنواب موسوی با بیان اینکه پدیده نفاق به صورت تدریجی ایجاد می‌شود تا جایی که حتی گاهی برخی از افراد تا وقتی که نفاق در وجودشان استقرار پیدا می‌کند متوجه پدیده نفاق نمی‌شوند، گفت: حضرت فاطمه‌(س) قبل از دفاع از ولایت، جریان‌شناسی نفاق داشتند و در خطبه‌های مختلف جریان نفاق را برای مردم تشریح می‌کردند.

به گزارش ایکنا از لرستان، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدنواب موسوی، مدرس حوزه علمیه قم، شامگاه سه‌شنبه، 29 آبان‌ماه در مراسم عزاداری ایام فاطمیه در جمع هیئت مساکین الزهرا(س) مسجدالاقصی کوی فلسطین خرم‌آباد با تسلیت به مناسبت ایام شهادت حضرت فاطمه‌زهرا(س)، گفت: حضرت فاطمه‌زهرا(س) ذیل قیامشان یک نکته مهم را برای ما معنا فرمودند و آن این است که نفاق یک امر دفعی نیست بلکه یک امر تدریجی است.

وی افزود: این‌طور نبود که جامعه مدینه امت پیغمبراکرم(ص) یک مردم مؤمن، بی‌عیب و نقصی بوده باشند و بعد از شهادت پیامبراکرم(ص) دفعتاً، واحده و یک‌جا منافق شده باشند و در زمان امامت امام علی(ع) یک صورت دیگری از خود نشان دهند.

این مدرس حوزه علمیه با یادآوری اینکه پدیده نفاق به صورت تدریجی ایجاد می‌شود تا جایی که حتی گاهی اوقات برخی از افراد تا وقتی که نفاق در وجودشان استقرار پیدا می‌‎کند متوجه پدیده نفاق نمی‌شوند، ادامه داد: حضرت فاطمه‌زهرا(س) قبل از دفاع از ولایت جریان‌شناسی نفاق داشتند و در خطبه‌های مختلف جریان نفاق را برای مردم تشریح می‌کردند.

وی با اشاره به اینکه حضرت فاطمه(س) در خطبه فدکیه با هر گروهی از مردم اعم‌ از اصحاب پیامبراکرم(ص)، مردم عادی، منافق و افراد منحرف با یک زبان خاص سخن می‌گوید، اضافه کرد: حضرت فاطمه(س) قبل از وقوع یک حادثه آن حادثه را تشخیص می‌دادند و نسبت به آن هشدار می‌دادند.

موسوی ادامه داد: در واقعه غدیر خم وقتی پیامبراکرم(ص) دست امام علی(ع) را گرفت و او را به عنوان ولی و سرپرست بعد از خود معرفی کرد مسلمانان علی‌الظاهر مخالفت نکردند و با امام علی(ع) بیعت کردند فقط حارث بن نعمان فخری مخالفت خود با این قضیه را اعلام کرد، محضر پیامبر(ص) آمد و مخالفت خود با ولایت امام علی(ع) را اعلام کرد و گفت: یا رسول‌الله به ما گفتید نماز بخوانید، روزه بگیرید، هجرت کنید، جهاد کنید، ما مخالفتی نکردیم اما با ولایت امام علی(ع) مخالف هستیم و زیر بار ولایت علی نمی‌رویم مگر اینکه این امر از جانب خدا باشد، پیامبر گفت: بله این حرف خداست، حارث گفت: پس اگر حرف خداست سنگی بیاید و روی سر من بیفتد، روایت است در حالی که نق می‌زد به سمت مرکبش ‌رفت ناگهان سنگی از آسمان آمد و به سرش خورد و همان‌جا به درک واصل شد، در این هنگام آیه یکم از سوره معارج «سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ؛ درخواست کننده‌ای عذابی را که واقع شدنی است درخواست کرد» بر پیامبر اکرم(ص) نازل شد.

این مدرس حوزه علمیه افزود: حضرت فاطمه(س) که نظاره‌گر این صحنه بود امام علی(ع) را صدا زد و گفت: فکر کردی این مرد خودش تنهاست آیا تصور می‎کنی این جماعتی که همه با تو بیعت می‌کنند مؤمنان و حواریون پیامبر(ص) هستند که بدون چون و چرا دارند با تو بیعت می‌کنند، حارث طلیعه‌دار جماعتی است که آنها فرصت برای بروز نفاق پیدا نکرده‌اند به خدا قسم آن جماعتی که حارث بن نعمان عهده‌دار آنهاست اگر فرصتی برای نفاق پیدا کنند علنی با تو مبارزه خواهند کرد.

موسوی با اشاره به اینکه حضرت زهرا(س) در خطبه فدکیه وقتی منافق صورتش هویدا شد، فرمودند: الان که پیغمبر(ص) از میان ما رفت خارهای نفاق بیرون زد، گفت: پدیده نفاق در امت پیامبراکرم(ص) پدیده‌ای بود که از مدینه و زمانی آغاز شد که پیامبر اسلام(ص) تشکیل حکومت اسلامی دادند.

این کارشناس مذهبی با بیان اینکه نفاق با نمار، روزه و حج معنا ندارد، اظهار کرد: نفاق زمانی هویدا می‌شود که کسی در مقام ولایت قرار می‌گیرد و قرار است بر یک جامعه‌ای حکومت کند و آنجاست که منافق چهره خود را نشان می‌دهد.

وی با بیان اینکه اولین منافق در اسلام «عبدالله بن ابی بن سلول» بود که وقتی پیامبر از مکه به مدینه رفت و پادشاهی از او سلب شد با وجود اینکه علی‌الظاهر ایمان آورد اما یک تشکیلاتی را ایجاد کرد که با اسلام مبارزه کند، به نقشه‌هایی که منافقان برای قتل پیامبراکرم(ص) کشیدند اشاره کرد و گفت: در غدیر خم عده‌ای از مسلمانان جمع شدند و نامه‌ای نوشتند، امضا کردند و هم‌قسم شدند که اجازه ندهند ولایت بعد از پیامبراکرم(ص) برای علی(ع) شکل بگیرد متأسفانه بعضی از افرادی پای این نامه را امضا کردند که هر چه اعتبار داشتند از پیامبر داشتند.

این مدرس حوزه علمیه با اشاره به اینکه امام علی(ع) در نهج‌البلاغه نسبت به جریان نفاق هشدارهایی دادند و حضرت فاطمه(س) در خطبه فدکیه و در مواجهه با زنان مهاجر و انصار نسبت به نفاق صحبت کردند، ادامه داد: امام علی(ع) فرموده است: «برای اینکه با پدیده نفاق مبارزه کنی اول باید خودت درگیر نفاق نشوی» و پیامبر اکرم(ص) فرموده است: «اگر می‌خواهی ایمانت ایمانی باشد که تو درگیر نفاق نشوی مواظب زبانت باشد و از قلبت مواظبت کن چراکه زبان ورودی قلب تو است وقتی زبان و قلبت درست باشد آن وقت ایمان استقرار پیدا می‌کند».

موسوی با اشاره به حدیثی از امام علی(ع) در رابطه با نفاق با این مضمون که «استقامت استقامت صبر صبر» اشاره کرد و گفت: حضرت صبر و استقامت را دو تا دو تا کنار هم به کار می‌برد تا به ما گوشزد کند که این دو از نظر معنا تفاوت‌هایی با هم دارند صبر در اینجا یعنی آن بازدارندگی درونی که بروز و ظهور ندارد و سلامت یک جامعه توأم با استقامت آن جامعه است پس باید استقامت را تمرین کنیم.

موسوی با اشاره به آیاتی از قرآن کریم درباره استقامت، گفت: خدای متعال در آیه 112 سوره هود فرموده است: « فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلاَ تَطْغَوْاْ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ؛ پس همان‌گونه كه دستور يافته‌‏اى ايستادگى كن و هر كه با تو توبه كرده [نيز چنين كند] و طغيان مكنيد كه او به آنچه انجام مى‏‌دهيد بيناست» این در حالی است که این آیه برای پیامبراکرم(ص) بیشترین مشقت را داشت.

این کارشناس مذهبی محرومیت مردم از امام زمان(عج) را ناشی از نداشتن استقامت دانست و ادامه داد: خداوند متعال در آیه 30 سوره فصلت «إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ» در رابطه با استقامت فرموده است: «در حقيقت كسانى كه گفتند پروردگار ما خداست‏ سپس ايستادگى كردند فرشتگان بر آنان فرود مى‌‏آيند [و مى‏‌گويند] هان بيم مداريد و غمين مباشيد و به بهشتى كه وعده يافته بوديد شاد باشيد».

این مدرس حوزه علمیه با بیان اینکه خیلی از افراد هستند که دم از ایمان می‌زدند اما در حوادث ایمان از کفشان رفت پس ایمانی ماندگار است که متعهدانه باشد، اظهار کرد: انسان وقتی استقامت ورزید دیگر از چیزی ترس نخواهد داشت آنچه مانع استقامت می‌شود دنیاخواهی یا بی‌تقوایی نیست بلکه عذرهای شرعی به ظاهر موجه است که مانع از استقامت می‌شود کما اینکه ما شاهد بودیم در قضیه ولایت امام علی(ع) گروهی از مردم با همین عذرهای شرعی به ظاهر موجه به مخالفت با امام خود پرداختند.