کد خبر: ۴۱۹۹۵۴۰

تاریخ: ۲۴ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۰:۵۳

یادداشت

امام حسین(ع) و حکومت عدل جهانی

روز تولد امام حسین(ع) سخن از ایام بعد از غیبت فرزندش امام مهدی(عج) است، یعنی اینکه رجوع و بازگشت آن بزرگواران، بعد از انقضا و سپری شدن ایام غیبت ولی‌الله‌الاعظم است؛ ولی چون آن حضرت ظهور می‌فرماید، زمینه آمدن آن انوار طیبه، فراهم خواهد شد و آنان نیز بعد از آن خواهند آمد.

حجت‌الاسلام علی عدالتجو، مدرس حوزه علیمه در یادداشتی که به مناسبت ‏سالروز میلاد امام حسین(ع) و روز پاسدار در اختیار ایکنای لرستان قرار داد، ‏نوشت: حضرت امام حسین(ع) در روز سوم ماه شعبان‎ ‎سال چهارم ‏هجری، در شهر مدینه به دنیا آمد و ابوعبداللَّه، کنیه و سیدشباب اهل ‏الجنة، سبط النبی، مبارک و سیدالشهدا از لقب‌ها و عناوینی هستند که ‏به آن حضرت تعلق دارند‎.‎

یکی از اعمال سالروز میلاد امام حسین(ع) دعایی است که در توقیع ‏مبارک امام حسن عسکری(ع) به قاسم بن علاء همدانی آمده است، ‏در فرازی از این دعا عرضه می‌دارند‎:‎‏ «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ ‏الْمَوْلُودِ فِی هَذَا الْیَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلَالِهِ وَ وِلَادَتِهِ بَکَتْهُ ‏السَّمَاءُ وَ مَنْ فِیهَا وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَیْهَا وَ لَمَّا یَطَأْ لَابَتَیْهَا قَتِیلِ الْعَبْرَةِ ‏وَ سَیِّدِ الْأُسْرَةِ الْمَمْدُودِ بِالنُّصْرَةِ یَوْمَ الْکَرَّةِ الْمُعَوَّضِ مِنْ قَتْلِهِ أَنَّ الْأَئِمَّةَ ‏مِنْ نَسْلِهِ وَ الشِّفَاءَ فِی تُرْبَتِهِ وَ الْفَوْزَ مَعَهُ فِی أَوْبَتِهِ وَ الْأَوْصِیَاءَ مِنْ ‏عِتْرَتِهِ بَعْدَ قَائِمِهِمْ وَ غَیْبَتِه؛ پروردگارا‎، از تو می‌خواهم به حق مولود ‏این روز؛ کسی که وعده و خبر شهادتش، قبل از تولدش داده شده و ‏آسمان و هر کس در آن بود و زمین و هر کس روی آن بود، بر او ‏گریستند. در عوض شهادتش، امامان از نسل او قرار داده شدند و ‏شفا در تربت او جای گرفت و فوز و رستگاری با او مقرر شد، در ‏روز رجوع و بازگشت او و اوصیای خاندان وی، بعد از قائم آنان و ‏سپری شدن غیبت او.»‏

روز تولد امام حسین(ع) سخن از ایام بعد از غیبت فرزندش امام ‏مهدی(عج) است، یعنی این که رجوع و بازگشت آن بزرگواران، بعد ‏از انقضا و سپری شدن ایام غیبت ولی‌الله‌الاعظم است؛ ولی چون آن ‏حضرت ظهور می‌فرماید، زمینه آمدن آن انوار طیبه، فراهم خواهد شد ‏و آنان نیز بعد از آن خواهند آمد، البته از بعضی اخبار رجعت ‏استفاده می‌شود که آمدن آن انوار طیبه، بعد از انقضای ایام غیبت و ‏نیز سپری شدن دوران حکومت و فرمان‌فرمایی آن ولی دوران و ‏صاحب العصر(عج) است.‏

نیمه شعبان و یاد امام حسین(ع)‏

زیارت امام حسین(ع) همیشه و همواره مورد سفارش و تأکید بوده ‏است؛ اما شب میلاد امام مهدی(عج) از شب‌های زیارتی مخصوص ‏سالار شهیدان حسین بن علی(ع) است، امام صادق(ع) در این باره ‏می‌فرماید‎:‎‏ «هر کس شب نیمه شعبان، مرقد امام حسین(ع) را زیارت ‏کند، خداوند متعال گناهان او را می بخشد» از امام پرسیدند: «آیا ‏خداوند عزوجل تمام گناهان را می آمرزد؟» امام(ع) فرمود‎:‎‏ «آیا این ‏را برای زائران حسین(ع) زیاد می دانید؟ چگونه نیامرزد؟ در حالی ‏که زائر حسین، مانند کسی است که خداوند عزیز و بلند مرتبه را در ‏عرش زیارت کرده باشد.»

در روایت دیگری امام صادق(ع) در این باره می‌فرماید‎:‎‏ «در نیمه ‏شعبان، منادی از آسمان ندا می‌کند: «ای زائران حسین، برگردید؛ در ‏حالی که آمرزیده شده‌اید و ثواب شما بر خدا و نبی او حضرت ‏محمد(ص) است.»‏؛ امام صادق(ع) همچنین به یونس بن یعقوب می‌فرماید‎:‎‏ «ای یونس، ‏شب نیمه شعبان، خداوند هر مؤمنی را که زائر امام حسین(ع) باشد ‏می‌آمرزد و به آنان گفته می‌شود: «کارهایتان را از نو آغاز کنید» ‏یونس به امام عرض می‌کند: «آیا این اجر و ثواب برای کسی است ‏که در شب نیمه شعبان امام حسین(ع) را زیارت کند؟» امام (ع) ‏فرمود: «اگر مردم می‌دانستند چه ثواب‌هایی برای زائران کوی ‏حسینی است، مردان در نبودن مرکب، سوار بر چوب شده و به ‏زیارت امام حسین(ع) می‌شتافتند.»‏

این فرمایش امام اهتمام زیارت امام حسین(ع) در شب میلاد امام ‏زمان(عج) را بسیار واضح می‌کند. در عظمت فضیلت زیارت امام ‏حسین(ع) همین بس که امام سجاد(ع) می‌فرماید‎:‎‏ هر کس دوست دارد ‏با یکصد و 24 هزار پیامبر مصافحه کند، امام حسین(ع) را در شب نیمه شعبان زیارت کند که فرشتگان و ارواح ‏پیامبران، برای زیارت آن حضرت، از خداوند کسب اجازه می‌کنند ‏و به ایشان اجازه داده می‌شود؛ پس خوشا به حال کسانی که با ‏ایشان، مصافحه کرده و ایشان با آن ها مصافحه کنند.»

در میلاد امام حسین(ع) خداوند متعال برای حضرت زهرا(س) چشم‌روشنی می‌فرستد و در آن، نام مبارک آخرین ‏حجت الهی با خصوصیات و صفات و ویژگی‌های منحصر به فرد ‏برجسته می‌شود‎.

در میلاد امام زمان(عج) نیز عاشقان و شیفتگان، یاد اباعبدالله(ع) را ‏در دل‌های خود احیا می‌کنند و جان خود را صفا می‌بخشند‎.‎

روشن است که زندگی و قیام حسین(ع) بدون زندگانی و قیام ‏مهدی(عج) نافرجام است و فرجام آخرین دولت، در گرو زمینه‌هایی ‏است که سالار شهیدان آن را فراهم کرده است. پشتوانه انتظار و ‏حکومت عدل جهانی، عاشورا است و ظهور، تنها پاسخ کربلاست. ‏بی‌شک، دو جریان مهم عاشورا و ظهور، ارتباط تنگاتنگی دارند که ‏پرده و حجاب این ارتباط، با راز و رمز رهبران آن کنار زدنی ‏است‎.‎

آرمان سپاه حفاظت از حكومت اسلامی است

در نخستین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357 بنا به ‏فرمان حضرت امام خمینی(ره) به جوانان غیور و انقلابی ایران ‏اسلامی، عده‌ای از پیروان ولایت فقیه گردهم جمع آمدند و نهاد ‏مقدس سپاه را پی‌ریزی كردند، پاسدار در لغت به معنی نگهبان و ‏مراقب است و پاسداران، کسانی هستند که در حساس‌ترین لحظات ‏تاریخ، از میان مردمان برمی‌خیزند و همچون دژی استوار، مردانه ‏در راه رسیدن به حق و حقیقت و حفظ آن گام برمی‌دارند. تشابه ‏عملکرد و هم‌خوانی اهداف پاسداران با سیره عملی امام حسین(ع) ‏موجب شد تا روز تولد مبارکش به‌عنوان «روز پاسدار» تعیین ‏شود‎.‎

شاید در آن روزهای نخست كه هدف سپاه را پاسداری از انقلاب ‏اسلامی و دستاوردهای آن مطرح می‌كردند، تصور نمی‌رفت كه چه ‏مسؤولیت سنگین و رسالت خطیری به عهده ی این تشكیلات تازه ‏تأسیس خواهد بود؛ اما از آنجا كه محرك حضور در این نهاد، خدمت ‏بی شائبه به انقلاب اسلامی و اطاعت محض و عاشقانه از مقام والی ‏ولایت فقیه بود سپاه به‌عنوان بازوی توانمند ولایت فقیه، خویشتن را ‏برای هر نوع مأموریت محوله آماده كرده بودند‎.‎

سپاه پاسداران نهادی در جهت پیاده كردن اهداف و آرمان های والای انقلاب ‏اسلامی است و نامگذاری سالروز ولادت سالار شهیدان به نام روز ‏پاسدار از این جهت است كه سپاه آرمانی بزرگ و مقدس دارد كه ‏حفاظت و نگهبانی از نظام و حكومتی است كه براساس اسلام ناب ‏محمدی(ص) برپا شده است و داعیه تحقق نسبی آن را در جهان ‏امروزی دارد و دامنه این آرمان تا زمان حكومت عدل جهانی امام ‏مهدی(عج) نیز گسترده است و به این لحاظ دارای آرمان‌های مكتبی، ‏انسانی و جهان‌شمول است كه باید همیشه حركت خود را بدان سوی ‏جهت دهد‎.