کد خبر: ۴۰۹۵۷۶۸

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۴۰۱ - ۰۸:۱۲

خود را طلبکار خدا ندانیم

مدرس مرکز هدایت علمی ـ تربیتی امام صادق(ع) قم با بیان اینکه عُجب به این معناست که انسان به اعمال خود بنازد، گفت: اگر کسی بخواهد از خطرات عُجب نجات پیدا کند باید نگرش خود را نسبت به اعمالش تغییر دهد و خود را طلبکار خداوند نداند.

به گزارش ایکنا از لرستان، حجت‌الاسلام محمدمهدی بهجت‌، مدرس مرکز هدایت علمی ـ تربیتی امام صادق(ع) قم در سلسله کارگاه‌های مجازی صحیفه سجادیه‌خوانی ویژه طلاب خواهر مدارس علمیه لرستان که دوشنبه، نهم آبان برگزار شد، با اشاره به فرازی از دعای هشتم صحیفه سجادیه «اللَّهُمَّ إِنيِّ أَعُوذُ بِكَ انْ نُعْجِبَ بِأَعْمَالِنَا، وَ نَمُدَّ فِی آمَالِنَا وَ نَعُوذُ بِک مِنْ سُوءِ السَّرِیرَةِ»، اظهار کرد: کلمه عُجب و تکبر به هم نزدیک هستند؛ عُجب به این معناست که انسان به اعمال خود در دلش بنازد، اما تکبر به این معناست که انسان خودش را از دیگران بالاتر می‌داند.

وی با اشاره به اینکه در بیانی از امام علی(ع) آمده است که گناهی که حال انسان را بد کند بهتر از حسنه‌ای است که سبب عُجب انسان شود، ادامه داد: پیامد عُجب این است که انسان را از خدا دور می‌کند.

بهجت با بیان اینکه آیه ۳۲ سوره نجم بیان‌کننده آن است که خداوند متعال نسبت به انسان اعلم است، چراکه او خالق است، گفت: خداوند متعال می‌فرماید به خودتان ننازید، چراکه عُجب مانع رشد و مقبولیت اعمال انسان می‌شود. همچنین در بیانی از امام جعفرصادق(ع) آمده است که عُجب از گناه هم خطرناکتر است و سبب هلاکت انسان است.

مدرس مرکز هدایت علمی ـ تربیتی امام صادق(ع) قم با تأکید بر اینکه عابدترین بندگان در مقابل خداوند دارای قصور هستند و وقتی انسان به درک درست خداشناسی رسید و خود را در مقابل خداوند دارای قصور دید دچار عُجب نمی‌شود، ادامه داد: اگر کسی بخواهد از خطرات عُجب نجات پیدا کند باید نگرش خود را نسبت به اعمال تغییر دهد و خود را طلبکار خداوند نداند.

این مدرس سواد رسانه با اشاره به اینکه عُجب عبادت انسان را فاسد می‌کند و مانع بالا رفتن اعمال می‌شود، تصریح کرد: خداوند اعمال فاسد انسان را با توبه می‌پذیرد؛ اگر عُجب عبادت کسی را فاسد کرد برای اصلاح باید توبه کند.

بهجت یکی دیگر از موانع رشد و کمال انسان را آرزوهای دور و دراز مادی دانست و با بیان اینکه آرزو فقط در حد ضرورت نیاز است، گفت: آنچه مانع رشد و کمال انسان است طولانی بودن آرزوهاست؛ از طرفی عمر انسان محدود است و نمی‌تواند به همه آرزوها برسد و تلاش برای آرزوهای طولانی سبب غفلت انسان از آخرت می‌شود.

مدرس مرکز هدایت علمی ـ تربیتی امام صادق(ع) قم با بیان اینکه آرزوهای ما باید آرزوهای اخروی و باقیات و صالحات باشد، ادامه داد: پیامد آرزوهای طولانی فراموشی آخرت است. وقتی انسان آخرت را فراموش کرد هیچ دغدغه‌ای برای رسیدن به معنویت ندارد؛ قرب خداوند برای انسان سودمند است و عمر طولانی انسان زمانی به درد می‌خورد که در مسیر طاعت و عبادت خداوند باشد.

بهجت راهکار نجات از آرزوهای طولانی مادی را مداومت بر یاد مرگ دانست و با بیان اینکه کسی که بداند هر لحظه امکان مرگ او وجود دارد از آرزوهای طولانی مادی دوری می‌کند‌، گفت: برای دوری از آرزوهای طولانی مادی باید مرگ را نصب‌العین خود قرار دهیم.

خبرنگار _ امین زینی وند