کد خبر: ۴۰۱۷۴۳۳

تاریخ: ۱۶ آذر ۱۴۰۰ - ۰۸:۱۸

مدرس حوزه و دانشگاه بیان کرد:

برآوردن حاجات و عزت بی‌انتهای خداوند

مدرس حوزه و دانشگاه با تأکید بر اینکه عزت غیرمتناهی خداوند ایجاب می‌کند که تمام حاجات بندگانش را خودش برآورده کند، گفت: کسانی که غیرخدا را انتخاب می‌کنند مانند عنکبوتی هستند که به خانه خود پناه برده در حالی‌ که سست‌ترین خانه‌ها، خانه عنکبوت است.

حجت‌الاسلام اصغر عالی‌پور، مدرس حوزه و دانشگاه در گفت‌وگو با ایکنا از لرستان، در تشریح فراز یازدهم دعای اول صحیفه سجادیه، با این مضمون «وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی اخْتَارَ لَنَا مَحَاسِنَ الْخَلْقِ، وَ أَجْرَی عَلَینَا طَیّبَاتِ الرِّزْقِ وَ جَعَلَ لَنَا الْفَضِیلَةَ بِالْمَلَکةِ عَلَی جَمِیعِ الْخَلْقِ، فَکلُّ خَلِیقَتِهِ مُنْقَادَةٌ لَنَا بِقُدْرَتِهِ، وَ صَائِرَةٌ إِلَی طَاعَتِنَا بِعِزَّتِهِ»، اظهار کرد: در این فراز می‌خوانیم: «سپاس خدايی راست كه ما انسان‌ها را به بهترين چهره آفريد و بهترين نوع ارزاق را برای ما و به‌سوی ما روان گردانيد و آن فضيلت را به ما عطا كرد كه می‌توانيم بر نظام خلقت مسلط باشيم و از آنان در خدمت به خود استفاده نماييم و بلكه جملگی را تسخير كرده و در اطاعت خود در آوريم.»

وی با اشاره به اینکه در قرآن كريم آمده است كه انسان را در بهترين بنيه وجودی خلق كرديم، افزود: از بارزترين شئونات انسان كه نظام فيزيكی اوست تا دقيق‌ترين مراحل نفسانی و روحی و معنوی او، بر سبيل هنر فوق‌العاده دستگاه خلقت و زبده‌ترين صنايع عالم آراسته است.

عالی‌پور اضافه کرد: انسان در ميان ساير موجودات تنها موجودی است كه سر به‌سوی آسمان دارد و بر تمام قامت ايستاده و دو چشمان او بر افق باز فضا بينا و حس شنوايی او با قدرت جهت‌يابی صداها، در بهترين موقعيت فيزيكی بدن جاسازی شده است، همه غذاها و انواع سبزيجات و ميوه‌ها در اختيار او قرار دارد، گذشته از آنكه رنگ هر يک متناسب با خوشايند چشم و بوی آنان برای حس بويايی جالب و جلوه‌های آنان برای توجه انسان به آنها در نهايت جذابيت است.

این مدرس حوزه و دانشگاه ادامه داد: اگر خوب نگاه کنیم می‎‌بینیم كه گويی تمامی آنچه بشر به آن محتاج است، چنان آفريده شده كه تحت تسخير او باشد و آن‌چنان موجود شده كه او می‎‌خواهد و تمامی حركات و فعل و انفعال آنها و تجزيه و تركيب عناصر تشكيل دهنده‌شان، تقديم به مقام انسانيت است و همگی چنان نهادينه شده‌اند كه حاجات انسانی را برآورند.

وی اضافه کرد: چندی قبل در جريان يک تحقيق فوق‌العاده، برخی از ابراخترشناسان به‌وسيله تلسكوپ‌های بسيار دقيق خود در فاصله‌ای بيش‌ از ميليون‌ها سال نوری ديدند كه بسياری از كرات و منظومه‌ها از هم فرو پاشيده و تبديل به گازهای پراكنده در فضا می‎‌شوند و بسياری از توده‌های پراكنده در فضا، جذب يكديگر شده و كرات و منظومه‌های جديدی را تشكيل می‌دهند و به اين نكته رسيدند كه اين فروپاشی‎‌ها و شكل‌گيری‌‌ها همگی در خط زندگی انسان است.

عالی‌پور با اشاره به فراز دوازدهم این دعا با این مضمون «وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَغْلَقَ عَنَّا بَابَ الْحَاجَةِ إِلَّا إِلَیهِ، فَکیفَ نُطِیقُ حَمْدَه، ‌أم مَتَی نُؤَدِّی شُکرَهُ! لَا، مَتَی؟ و حمد سزاوار آن خدايی است كه ابواب فقر و حاجت را به روی ما بسته و فقط ما را به درگاه خود متوجه فرموده است و ما چگونه می‎‌توانيم سپاس‌گوی او باشيم؟ نه، هرگز نمی‎توانيم»، گفت: خداوند متعال در آیه 41 سوره مبارکه عنکبوت می‌فرماید «مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ؛ داستان كسانى كه غير از خدا دوستانى اختيار كرده‌‌اند همچون عنكبوت است كه خانه‏‌اى براى خويش ساخته و در حقيقت اگر مى‏‌دانستند سست‏‌ترين خانه‌ها همان خانه عنكبوت است.»

این کارشناس مذهبی با بیان اینکه خدای متعال بزرگوارتر از آن است كه بندگان خود را به غير وا گذارد، بلكه عزت غيرمتناهی او ايجاب می‎‌كند كه خود جملگی حاجات بندگان را برآورد و به در خانه ارباب بی‎‌مروت دنيا حواله نکند، اظهار کرد: امام سجاد(ع) در دعای ابوحمزه ثمالی می‎فرمايد: «سپاس خدايی را كه مرا به مردم واگذار نكرد تا آنان مرا خوار و خفيف كنند.»، بنابراین بنده راستين حضرت حق، در پناه بندگی او از هر تعلق و وابستگی به ديگران آزاد است.

عالی‌پور افزود: در حديث قدسی آمده است: «به عزت و جلال و مجد و بلندای عرشم قسم، كه آرزوی آزمندان به ديگران را به يأس تبديل كرده و به او جامه ذلت می‎پوشانم»، خداوند متعال كه مژگان چشمان را برای زيبايی قيافه انسان با چنين ظرافت خاصی ابداع فرموده و بهترين قيافه‌های موجود در نظام طبيعت و بهترين لباس و جالب‌ترين نوع تغذيه و بهترين آشاميدنی‎‌ها و زيباترين مناظر طبيعت را در خدمت لذايذ و بهره‌وری انسان قرار داده، آيا ممكن است آنجا كه گره‌های زندگی مشكلات عظيمی را فراهم می‎‌آورد، بندگان خود را رها کند و آنان را به يكديگر واگذار كند؟

این مدرس حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه حال آنكه ديده‌ايم حتی آنجا كه اختيار و درخواستی از ناحيه انسان در كار نبوده، بيش‌ از مقدار حاجت و بلكه با بهترين درجه حُسن و ظرافت او را بهره‌مند ساخته و از عطايای بديع و زيبای خود محروم نکرده، پس چگونه در موارد تمنا و درخواست بندگان، تفضل نمی‌کند؟، افزود: البته تربيت بندگان نيز در گرو توجه‌شان به خداست و لذا در بعضی از حوائج و كمبودها، از بندگان خود خواسته كه بر درگاه او عرض حاجت کرده و از او بخواهند و دعا كنند تا به این وسيله حالت روحی و معنوی در ارتباط با خدا اشباع شود.

وی تصریح کرد: گذشته از آنکه خداوند بر نفس دعا و نيايش اجر بسیار مقرر کرده، که اگر خواسته او قابل اجابت و تحقق نبود، چندين برابر آنچه را كه درخواست كرده در دنيا و آخرت به وی اعطا می‎‌فرمايد، چنان‌كه در اين زمينه از ائمه معصومين(ع) روايات مفصلی وارد شده است و به قول سعدی «هر نفسی كه فرو می‌‎‌رود ممد حياتست و چون برمی‎‌آيد مفرح ذات، پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شكری واجب.»

این مدرس حوزه و دانشگاه اظهار کرد: همچنین اميرمؤمنان علی(ع) در نهج‌البلاغه می‎‌فرمايد: «اگر تمامی روزهای عمر روزه‌دار و شب‌ها به نماز باشيد و تمام دهر را با اين حال بگذرانيد، شكر يكی از نعمت‌هايی كه خدا برای شما تدارک ديده و بر شما ارزانی داشته را به جا نخواهيد آورد.»