امام علیالنقی الهادی(ع) در یکی از سختترین دورههای تاریخ تشیع میزیست؛ دورانی که خلافت عباسی با فشار سیاسی، کنترل شدید و تلاش برای تضعیف جایگاه اهلبیت(ع)، فضای جامعه اسلامی را به سمت خفقان سوق داده بود. با این حال، آن حضرت با بهرهگیری از مبارزه آگاهانه، صبر فعال، تربیت نیرو و تقویت هویت شیعی، الگویی ماندگار از مقاومت در برابر ظلم ارائه کرد.
حجتالاسلام والمسلمین محمدتقی صرفیپور با بیان اینکه حضرت ابراهیم(ع) با شجاعت در برابر خرافات ایستاد و حقیقت مطلق را جست، گفت: عید قربان با ظرفیت عمیق مفاهیم ایثار، تسلیم و عدالت، فراتر از یک سنت مذهبی، میتواند به بستری جهانی برای ترویج اخلاق و انسانیت، همبستگی و عدالت اجتماعی بدل شود.
مدرس حوزه و دانشگاه با اشاره به شرح آداب روز عرفه در دعای ۴۷ صحیفه سجادیه گفت: در این روز انسان علاوه بر دعا بر طلب حاجت از خداوند مداومت کرده و جز او از کسی حاجت نمیطلبد.
حجتالاسلام والمسلمین محمد امیری با بیان اینکه مناظره در نگاه امام جواد(ع)، صرفاً ابزار «غلبه بر طرف مقابل» نبود، گفت: مناظرات علمی امام جواد(ع) را باید «پاسخ به یک نیاز زمانه» دانست. در مناظرات، قرآن محور استدلال بوده و گفتوگو به ابزاری برای هدایت بدل میشود.
امروز در بحبوحه چالشهای اقتصادی و سیاسی، آموزههای امام جواد(ع)، بهویژه در زمینه توحید و توکل، راهکاری بنیادین برای عبور از بحران و استقرار جامعهای مقاوم ارائه میدهد. این رویکرد، از قدرت مادی فراتر رفته و بر اتکای حقیقی به اراده الهی تأکید دارد.
حجتالاسلام والمسلمین مهدی قدرتی با بیان اینکه دحوالارض روز حیات بخشیدن به زمین و وزیدن نسیم رحمت الهی است، اظهار کرد: در چنین روزی زمین مستعد زندگی انسان میشود و خداوند به انسان حیات داده است.
سیره امام رضا(ع) تصویری کمنظیر از مقاومت هوشمندانه در برابر استبداد و تحریف است؛ مقاومتی که در هیاهوی سیاست ظاهرفریب مأمون، در قالب گفتوگو، تبیین، امیدآفرینی و حفظ هویت دینی جلوهگر شد.
حجتالاسلام والمسلمین سیدنواب موسوی با تأکید بر اینکه تقویت ریشههای شجره طیبه قرآن مرهون تلاش امام رضا(ع) است، گفت: امام رضا(ع) در تثبیت اسلام، گسترش علوم قرآنی و مقابله با شبهات دشمنان نقش بیبدیلی داشت.
امام رضا(ع) اخلاق را در تار و پود زندگی روزمره، در بازار و در برخورد با غریبهها تجلی بخشیدند. الگوی ایشان در برخورد با زیردستان، در رازداری، در امانتداری و حتی در برخورد با مخالفان، چنان با عظمت بود که حتی دشمنان نیز ناگزیر به ستایش میشدند.